ASRIN AYIBI IRKÇILIK

İnsan­la­rın ayrı ayrı ırk­tan, ayrı ayrı renk­ten ve ayrı ayrı mil­let­ten oluşu, in­san­la­rın kendi ter­cih­le­ri de­ğil­dir. 

İnan­cı­mız­da tek ayrım var­dır; takva üs­tün­lü­ğüdür. Bir de iman-kü­für ay­rı­lı­ğı­dır. Bunun dı­şın­da in-san­lar bir ta­ra­ğın diş­le­ri gibi eşit­tir, aynı hak­la­ra sahip­tir. Kim­se­nin kim­se­ye ay­rı­ca­lı­ğı yok­tur. 

As­lın­da bütün in­san­lar Adem (as) ve Havva va­lide­mi­zin ev­lat­la­rı­dır. Böyle olun­ca bütün in­san­la­rın kar­deş ol­ma­sı ge­rek­mez mi? Öy­ley­se, bu ay­rı­lık gayrılık niye? Bu düş­man­lık kavga niye? He­pi­mi­zi Cenab-ı Allah ya­rat­ma­dı mı?

Ne de­miş­ti Yunus: “Ya­ra­tı­la­nı se­ve­riz, ya­ra­tandan ötürü. Onun için insan sev­gi­si, hak sev­gi­si ile bera­ber­dir. 

Hiç kav­ga­ya, gü­rül­tü­ye, sen-ben düş­man­lı­ğı­na gerek yok. So­nun­da he­pi­miz bizi ya­ra­ta­nın hu­zu­run­da bu­lu­şa­ca­ğız. 

Şunu açık­ça be­lirt­mek ge­re­kir ki, bir in­sa­nın soyu­nu, mil­le­ti­ni sev­me­si, ırk­çı­lık de­ğil­dir. Bu ol­ma­sı ge­re­ken en tabii şey­dir. Irk­çı­lık, soyu ile övün­mek o yolda baş­ka­la­rı­na düş­man­lık yap­mak­tır. 

Neden ırk­çı­lık kö­tü­dür de­nir­se, ırk­çı­lık fitne sebe­bi­dir, bölme, par­ça­la­ma si­la­hı­dır. Bir mil­le­ti yok etme, sö­mür­me oyu­nu­dur. Tarih bo­yun­ca ırk­çı­lık uğru­na nice sa­vaş­lar olmuş, nice kan­lar dö­kül­müş, nice mil­let­ler yok edil­miş­tir. Kat­li­am­lar, zu­lüm­ler ol­muş­tur. 

İnsan­la­rın ka­vim­le­re, mil­let­le­re, ırk­la­ra ay­rıl­ma se­be­bi ne­se­bin bir­bi­ri­ne ka­rış­ma­ma­sı için­dir. Ce­nab-ı Allah: “Sizi kavim kavim ya­rat­tık mil­let­le­re ayır­dık” bu­yur­muş­tur. İnsan­la­rın ba­ba­la­rı ve de­de­le­ri ile övün­me­si için de­ğil­dir. 

So­yu­nu, mil­le­ti­ni her­kes sever. Bunda her hangi bir sa­kın­ca olmaz. Sa­kın­ca­lı olan şey, soyu ile övünmek ve üs­tün­lük id­di­asın­da bu­lun­mak­tır. Bu ada­let­ten ay­rıl­ma­ya ve zulme neden olur. 

1970’li yıl­lar­da genç­le­ri­mi­ze şöyle bir bi­ri­ne düşür­dü­ler. So­ru­yor­lar­dı:

– Türk müsün, Müs­lü­man mı?

Türk ve Müs­lü­man ol­du­ğu­nu ve ifade eden­le­re so­ru­yor­lar­dı:

– Önce Türk müsün, Müs­lü­man mısın? Böyle birbi­ri­ne dü­şü­nüp kavga et­tir­di­ler. Sağ, sol, kürt, Türk ay­rı­mı ile 5-6 bin gen­ci­mi­zi top­ra­ğa ver­dik. 

Irk­çı­lık bö­lü­cü­lük­tür:

Irk­çı­lık, mil­li­yet­çi­lik de­ğil­dir bö­lü­cü­lük­tür. Irk­çılık ay­rım­dır. Mil­li­yet­çi­lik ise milli ma­ne­vi de­ğer­le­ri sev­mek, ge­re­kir­se ölümü göze al­mak­tır. 

Os­man­lı ırk ay­rı­mı yap­ma­dı­ğı için kı­ta­la­ra hakim ol­muş­tu. Ayrı din­den ayrı ırk­tan olan in­san­lar bir­birle­riy­le uğ­raş­ma­dı­ğı için Os­man­lı güçlü idi. 

Irk­çı­lık, ay­rı­lık se­be­bi­dir. Akif ne de­miş­ti. “Tef­rika gir­me­den bir mil­le­te düş­man gi­re­mez” Düş­man yıkma yok etme ar­zu­su­nu, ırk­çı­lık ve ay­rım­cı­lık si­la­hı ile ger­çek­leş­ti­rir. Yıl­lar­dan beri Tür­ki­ye’yi böl­mek, par­ça­la­mak için kürt, Türk ay­rı­lık to­hum­la­rı­nı ek­mekte­dir. 

Türk­çü­lük, kürk­çü­lük söy­le­mi in­sa­na bir şey kazan­dır­maz. He­pi­miz aynı mil­let­te­niz Adem’le. Havva’nın ço­cuk­la­rı­yız. Oy­na­nan oyun­la­rın far­kı­na varmaz­sak bir­li­ği­mi­zi, be­ra­ber­li­ği­mi­zi ve gü­cü­mü­zü kaybe­de­riz. 

Bir­li­ği­mi­zi, be­ra­ber­li­ği­mi­zi ve var­lı­ğı­mı­zı ko­rumak için kar­deş ol­du­ğu­mu­zu unut­ma­ma­lı­yız. Uy­du­rulan fit­ne­le­re karşı uya­nık ol­ma­lı­yız. Unut­ma­ya­lım ki, düş­man hiç­bir zaman boş durmaz. Uya­nık olmak, düş­ma­nın oyunu bozar. 

* * *

Irk­çı­lık ca­hi­li­ye ade­ti­dir:

İsla­mın ilk yıl­la­rın­da Arap­lar­da ka­bi­le­ci­lik vardı. Bun­lar bir­bi­ri ile sü­rek­li di­di­şir ve sa­va­şır­lar­dı. Ken­dile­ri­nin di­ğer­le­rin­den daha üstün ol­duk­la­rı­nı is­pa­ta ça­lı­şır­lar­dı. Zayıf olan­la­ra üs­tün­lük ku­rar­lar­sa on­la­rı köle edi­nir­ler­di. 

Arap­lar­da kız ço­cu­ğu­nun is­ten­me­me­si ve top­rağa gö­mül­me­le­ri­nin se­be­bi, baş­ka­la­rı ile sa­va­şa­cak erkek evlat sa­hi­bi olma ar­zu­sun­dan­dı. Pey­gam­ber (as) Mekke’yi fet­het­tik­ten sonra İslam da ırk­çı­lı­ğın ol­ma­dı­ğı­nı an­lat­tı. Oku­du­ğu Cuma hut­be­sin­de şöyle de­miş­ti: 

– “Ey in­san­lar! Allah siz­den ca­hi­li­ye gu­ru­ru­nu ve ata­lar­la övün­me ade­ti­ni ya­sak­la­mış­tır. 

– İnsan­lar iki grup­tur: İyi, takva sa­hi­bi, Allah katın­da de­ğer­li kişi. Bir de günah kar, bed­baht, Allah ka­tın­da de­ğer­siz kişi. İnsan­lar Adem’in ço­cuk­la­rı­dır. Allah Adem’i top­rak­tan ya­rat­mış­tır” (Tir­mi­zi Tef­sir:49)

– Bir de şöyle bir olay ol­muş­tur:

İlk Müs­lü­man­lar­dan olan Bilâl Ha­be­şî, tıpkı anne­si gibi Ha­beş­li si­ya­hî bir köle idi. 

Bir gün Bi­lâl-i Ha­be­şî ile sa­ha­bi­ler­den Ebû Zer ara­sın­da bir tar­tış­ma ya­şan­mış. Ebû Zer o anki kız­gınlık­la an­ne­sin­den do­la­yı Bilâl’i ayıp­la­ya­rak onu ren­ci­de edecek söz­ler söy­le­yi­ver­miş­ti. 

Bu du­ru­ma üzü­len Bi­lâl-i Ha­be­şî, doğ­ru­ca Hz. Pey­gam­be­rin ya­nı­na var­mış ve olayı ona an­lat­mış­tı. 
Ebû Zerr’in bu dav­ra­nı­şın­da ca­hi­li­ye zih­ni­ye­ti­nin iz­le­ri­ni fark eden pey­gam­be­ri­miz (sas) onu şu söz­ler­le uyar­mış­tı: “Ey Ebû Zer! Onu ana­sın­dan do­la­yı mı ayıp­lı­yor­sun? Demek ki sen, ken­di­sin­de hâlâ Ca­hi­li­ye’den izler bu­lu­nan bir kim­se­sin. “Pey­gam­be­ri­mi­z ya­şa­nan bu olay üze­ri­ne din kar­de­şi­ne ye­di­ğin­den ye­dir­me­si, giy­di­ğin­den giy­dir­me­si ge­rek­ti­ği­ni bil­dir­me­si üze­ri­ne Ebû Zer, bu olay­dan ken­di­si­ne ge­re­ken dersi çı­kar­mış ve ken­di­si ne gi­yi­yor­sa, ya­nın­da ça­lı­şan hiz­met­çi­si­ne de aynı giy­si­den giy­dir­miş­ti. (Müs­lim, Eymân, 38)

* * *

İslam’da in­san­lar eşit­tir. Ne olur­sa olsun aynı hak­la­ra sa­hip­tir. Ir­kı­nı kendi seç­me­miş­tir. Onu Allah ya­rat­mış­tır. Onu ır­kın­dan, do­la­yı kı­na­mak Allah’a is-yan olur. 

Bir beyaz tenli, bir si­ya­hı hakir gör­müş, siyah tenli ona:

– Bo­ya­yı mı be­ğen­me­din, bo­ya­cı­yı mı? diye sormuş. 

Biz kar­de­şiz:

Irk­çı­lık in­san­lık için en büyük fe­la­ket­ler­den­dir.

Irk­çı­lık­ta in­san­lık, ahlak, mer­ha­met, saygı ve sevgi yok­tur. Zulüm var­dır, kin var­dır. 

Bugün ırk­çı­lık se­be­biy­le nice aynı inan­cın sa­hi­bi olan­lar, aynı Allah’a ina­nan­lar bir­bi­ri­nin ka­nı­nı dökmek­te­dir. Öl­dü­ren “Al­la­hü ekber” di­ye­rek öl­dü­rü­yor, ölen de “Al­la­hü Ekber” di­ye­rek son ne­fe­si­ni ve­ri­yor. Bu nasıl kar­deş­lik!

İslam bir­li­ği, islam kar­deş­li­ği is­te­me­yen­le­rin tah­ri­ki teş­vi­ki ile olu­yor bun­lar. 

Şim­di­ye kadar bir be­ra­ber ol­ma­dık mı? Sel­çuk­lu da Os­man­lı za­ma­nın­da be­ra­ber is­la­mı ko­ru­ma­dık mı, za­fer­ler için be­ra­ber dua et­me­dik mi? Ça­nak­ka­le’yi ge­çil­mez, Ana­do­lu işgal edil­mez ilan et­me­dik mi?
Ne oldu bize ki, ırk­çı­lık has­ta­lı­ğı­na tu­tul­duk?
Bir­lik kar­deş­lik iman­dan, ırk­çı­lık ay­rı­lık ise şeytan­dan­dır. Şey­tan Müs­lü­man­la­rın kar­deş­li­ği­ni is­te­mez. Bunun için fitne sokar, ben­cil­lik, üs­tün­lük gu­ru­ru tel-kin eder. İnanç ve ideal bir­li­ği­ni bozar. Hal­bu­ki islam inan­cın­da ırk­çı­lık yok. Kar­deş­lik var­dır.

İnanç bir­li­ği ve takva öl­çü­dür. 

Nuh, tu­fa­nın­da inan­ma­yan ge­mi­ye bin­me­yen oğlu için Allah’a yal­var­mış ve:

– Ya Rab! O benim oğlum, benim ailem­den” deyin­ce ken­di­si­ne:

– O senin ailen­den de­ğil­dir” den­miş­tir. (Hud 45-46)

Tevbe Sû­re­si­nin 23. Aye­tin­de de Müs­lü­man­lar uya­rıl­mış­tır:

– “Ey iman eden­ler! Küfrü imana ter­cih edi­yorlar­sa, ba­ba­la­rı­nı­zı ve kar­deş­le­ri­niz veli edin­me­yin.

Kim on­la­rı dost edi­nir­se, işte onlar za­lim­le­rin ken­di­leri­dir” (Tevbe:23)

Esas olan iman, islam kar­deş­li­ği­dir. Onun için ne buy­rul­muş­tur: “Müs­lü­man­lar kar­deş­tir” 

Müs­lü­man­lar ayın pey­gam­be­rin üm­me­ti­dir. Ne yazık ki, ırk­çı­lık­la Mu­ham­med Üm­me­ti­ni bölük bör­çük et­ti­ler. Çok­la­rı­nı Mu­ham­med üm­me­ti ol­mak­tan çı­kardı­lar. Hal­bu­ki me­se­le Mu­ham­med Üm­me­tin­den olma ol­ma­ma me­se­le­si değil miydi?

Ne de­miş­ti Allah Ra­su­lü: “Irk­çı­lık ca­hi­li­ye ada­leti­dir” de­me­di mi? Demek ki, islam kar­deş­li­ğin­den ümmet ol­mak­tan bir şey an­la­ma­mı­şız hala ırk­çı­lık yapı­yo­ruz. 

Yer­yü­zün­de Müs­lü­man ol­du­ğu­nu söy­le­yen­le­rin ay­rıl­ma nok­ta­sı, bir­leş­me nok­ta­sın­dan çok çok fazla. Hep em­per­ya­list­le­rin oyu­nu­na gel­miş, tu­za­ğı­na düşmü­şüz. 

Bu du­ru­ma Akif:”

“Hani mil­li­ye­tin islam idi, kav­mi­yet ne!” diye hay­kır­mış­tı. 

Müs­lü­man­lar için Ce­nab-ı Allah Hu­cü­rat Su­re-sin­de: “Siz in­san­lar için çı­ka­rıl­mış en ha­yır­lı üm­met­siniz…” bu­yur­muş­tur. Bunun için ger­çek mü’min ola-bil­mek için ümmet şu­uru­na sahip olmak ge­re­kir. 
Müs­lü­ma­nın Müs­lü­ma­na üstün ol­du­ğu tek nokta tak­va­sı­dır. Sa­la­ ve­ri­lir­ken “… eş­ra­fın­dan” demek üs­tün­lük sağ­la­maz. Her­kes mu­sal­la ta­şı­na ya­tı­rı­lır “Er kişi” ni­ye­ti­ne na­ma­zı kı­lı­nır, iki met­re­lik çu­ku­ra gö­mü­lür. 
Pey­gam­ber (as) şöyle bu­yur­muş­tu: 

– “Ameli kimi geri bı­ra­kır­sa, ne­se­bi onu ileri götü­re­mez.” (Ebu Davut, İlim:1)

Ço­cuk­lu­ğum­da hiç unut­mu­yo­rum: “Bir Romen aile kö­rük­lü ateş­te ba­kır­dan yüzük, bi­le­zik ya­pı­yor­du. 
Köyün bü­yük­le­rin­den biri on­lar­la alay edip “Çinge­ne değil mi­si­niz” dedi. Buna içer­le­nen adam kö­rü­ğü bı­ra­kıp;

– Sen is­la­mı, İslam’ın şart­la­rı­nı ve ima­nın esas­ları­nı bilir misin? Şöyle! Dedi. 

Köylü cu­ma­ya bile gel­mez­di. Kıp­kır­mı­zı oldu kal­kıp gitti. 

Her­han­gi bir ırk­tan olmak üs­tün­lü­ğün öl­çü­sü ola­maz. Irk, övün­me ne­de­ni de de­ğil­dir. 

Şey­tan Allah’ı inkar et­me­di. Ancak “ben ateş­ten ya­ra­tıl­dım. Adem top­rak­tan ya­ra­tıl­dı, ben ondan üs­tü-nüm” dedi, emre itaat et­me­di ve la­net­len­di. 

İnan­cı­mız­da insan, insan ol­du­ğu için de­ğer­li­dir. Irk yö­nün­den bir bi­rin­den üs­tün­lük id­di­asın­da bulun­ma­sı doğru de­ğil­dir. Çünkü üs­tün­lük, id­di­ası ayrım­cı­lık olur. Ay­rım­cı­lı­ğın ol­ma­dı­ğı­nı pey­gam­ber (as) şöyle ifade et­miş­tir:

– “Ey in­san­lar! Bi­le­si­niz ki, Rab­bi­niz bir, Ata­nız­da bir­dir. Arap’ın Arap ol­ma­ya­na, Arap ol­ma­ya­nın da Arap’a, be­ya­zın si­ya­ha, si­ya­hın­da siyah ol­ma­ya­na hiç-bir üs­tün­lü­ğü yok­tur. Üs­tün­lük takva ile­dir”

Kur’an’ın birçok aye­tin­de de Ce­nab-ı Allah “Ey in­san­lar!” diye genel ifade kul­lan­mış­tır. 

İslam inan­cın­da in­san­la­rın en iyisi, in­san­la­ra en çok fay­da­lı olan­dır; Irk, iyi­lik öl­çü­sü de­ğil­dir. Aynı ırkın içe­ri­sin­de nice nice kötü in­san­lar var­dır. Adi işler ya­par­lar. 

Der­ler ki: “Gül di­ken­den, İbra­him Azer’den ol-muş­tur:”

Şair de:

İmran’ın şe­re­fi ilim ve edep­tir.

Sanma ki; Şeref, mal, ne­seb­tir” de­miş­tir. 

Sonuç ola­rak;

Irk­çı­lık in­san­lık için bir has­ta­lık ve be­la­dır. Bugün Av­ru­pa ve Ame­ri­ka’da ol­du­ğu gibi fe­la­ke­te, zulme neden olur.

Os­man­lı’nın 6 asır dün­ya­ya huzur ge­tir­me­si­nin se­be­bi de ırk ay­rı­mı yap­ma­ma­sı­dır. Bugün de mil­le­timiz, maz­lum mil­let­le­rin hep ya­nın­da­dır. Çünkü islam renk­ler, ırk­lar üstü bir din­dir. 

Kur’an’da emir şöy­le­dir:

-“Bir başka mil­le­te olan öf­ke­niz sizi ada­let­siz­li­ğe sevk et­me­sin.” (Maida:8)

Bir savaş sı­ra­sın­da bir sa­ha­bi­nin:

– Ben İran­lı yi­ği­dim” deyip hay­kır­ma­sı­nı duyan pey­gam­ber (as) üzül­müş ve ikaz et­miş­tir. 

– Evs ve Haz­re ka­bi­le­le­ri­nin daha önce kır­gınlık­la­rı­nı ha­tır­la­tan Ya­hu­di fitne çı­kar­mış iki grup birbi­ri­ne düş­müş­tü. Bu olay­dan da Allah Ra­su­lü çok üzül­müş. Müs­lü­man­la­rı ırk­çı­lık fit­ne­si­ne karşı uyarmış­tı. 

Irk­çı­lık ko­nu­sun­da Allah Ra­su­lü­nün uya­rı­la­rı şöy­le­dir:

– “Irk­çı­lık uğ­run­da ölen­de öl­dü­ren­de biz­den değil­dir.”(Ebu Davut, edep:121)

– Bu­ra­dan şunu an­lı­yo­ruz ki, ırk­çı­lık da­va­sı­na kal­kı­şan Allah’tan, pey­gam­ber­den ve is­lam­dan uzak­laşıp gider. 

Bugün Av­ru­pa ve Ame­ri­ka yok­sul­la­ra, maz­lumla­ra ve sı­ğın­ma­cı­la­ra ırk ve din ay­rı­mı ne­de­niy­le yardım et­mi­yor. Ta­rih­le­ri­ne bak­tı­ğı­mız zaman da zu­lümler­le kat­li­am­lar­la soy­kı­rım­la­rı ile dolu ol­du­ğu­nu gö­rüyo­ruz. 

Fark­lı­lık­la­rı­mız zen­gin­li­ği­miz­dir. Di­ni­miz mezhep, inanç, dil, din, renk ay­rı­lık­la­rı­nı red­de­der. 
Bir slo­gan var “Türk kürk kar­deş­tir. Ayrım yapan kal­leş­tir.”


Bu yazıyı 31 kişi okudu.

Paylaş

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.